زنجیر جنونت اما بر گردن جان می افتد

ما در پی نانیم اما هر روز در این چرخاچرخ

سیبی که تو می چرخانی در دامنمان می افتد

گیسوی درخشان در شهر  ! بازار سیاهت داغ است

تا سایه ی بیدی روی دیوار جهان می افتد

گل های ده پایین هم دارند تو را می نوشند

تا از سر کوهی ماهی در آب روان  می افتد

این سیر رسیدن تا توست :هر قطره ی باران برگی است

می چرخد و پیش پایت با باد خزان می افتد

در من جریان دارد جان، در من جریان دارد عشق

وقتی که جهان :سیب تو ، در دامنمان می افتد

                                                پایان  آبان ۸۶